--- Ici, on spontane --- π ε ρ ί π α τ ο ς

π ε ρ ί π α τ ο ς

... Τί είναι, όμως, ο εαυτός;
Είναι η επιτομή όλων όσα θυμόμαστε.
Γι' αυτό και το τρομακτικό στον θάνατο
δεν είναι η απώλεια του μέλλοντος,
αλλά η απώλεια του παρελθόντος.
Η λήθη είναι μια μορφή θανάτου,
παρούσα στη ζωή ...

[Μίλαν Κούντερα]
__________________________________________________

Δευτέρα, Ιανουαρίου 09, 2017

Κρυμμένος στη σπηλιά χαμένων παραδείσων



και τα τόσα λόγια που δεν πρόλαβα,
σε βαθύ πηγάδι θα το πω, πόσο σ’ αγαπώ.
 

Μιντγουίντερ: Τι ώρα είναι; Τι μέρα; Πόσος καιρός πέρασε; Από πότε;
Μις Μιλρόι: Και δεν τελείωσε;
Μιντγουίντερ: Όχι- ποτέ-τίποτε-δεν-τελειώνει!
Διοτίμα: Και δεν ξέχασες;
Ούλριχ: Ξεχάστηκα, ίσως, αλλά δεν ξέχασα.
Και πώς να ξεχάσω; Κάθε στιγμή σε θυμάμαι. Εσένα θυμάμαι. Στις αναπολήσεις, πάντα, παρούσα. Στο χθες και στο σήμερα. Στο δωμάτιο κι έξω. Σε κάθε τόπο, σ’ όλα τα μέρη. Στη θάλασσα, στα δάκρυα, στην βροχή και στο κρασί. Στο πάτωμα, στο ταβάνι, στον ουρανό και στις τσέπες μου. Στο συρτάρι και στην κρέμα μαλλιών που βάζω λίγο-λίγο, να μην τελειώσει κι αυτή ποτέ. Στις αφίσες που κρέμονται στον τοίχο, χωρίς να ξέρουν. Α, και στην γάτα, που κι αυτή δεν ξέρει. Ή μήπως ξέρει;
Και κυρίως, παρούσα στις αισθήσεις. Στη σκέψη, στο νου…
Χαιρόσουνα σα μικρό παιδί. Έλεγες «τι καλάαα» για το τίποτα.
Μις Μιλρόι: Γιατί ήμασταν μαζί.

Αρμαντέιλ: Έχω μέρες να σου μιλήσω. Και μια ολόκληρη μέρα, ν’ απαντήσω στο μήνυμά σου. Και τώρα που σου μιλώ, νομίζω πως δεν πρέπει. Αλλά, ποιος απ’ τους δυο μας τα λογάριασε ποτέ «τα πρέπει»…
Ναι, επίτηδες το έκανα. Μου μπήκε στο μυαλό η σκέψη ότι δεν σε βοηθώ επικοινωνώντας και δίνοντας μια άυλη συνέχεια σ’ αυτό που θα θέλαμε κι οι δυο να υπάρχει.
Μα, τι νομίζω; Λες κι είσαι μικρό παιδί κι έχεις ανάγκη βοήθειας.
Μα τι νομίζω; Λες κι είμαι αξέχαστος κι αξεπέραστος.

Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω, το τέλος πριν να δω,
κάθε νύχτα που περνάει, γυρίζω ξανά, σκοτάδι γίνομαι
και παραδίνομαι

 
Ό,τι αξίζει πονάει, κι είναι δύσκολο...



Κυριακή, Δεκεμβρίου 25, 2016

Με την ζωγραφική, εγώ δεν...

      Παρ’ όλο που στην αυλή του πατρικού μου υπήρχε ζωγράφος, ο θείος μου ο Μήτσος, κι όσο ζωγράφιζε -δηλαδή συνεχώς- μπερδευόμουν στα πόδια του, στα πινέλα και στα χρώματα και στους καμβάδες του, ήμουν μάλλον αδιάφορος. Περισσότερο περιέργεια και παιχνίδι, παρά ενδιαφέρον. Και στο σχολείο, στις ώρες της ελλιπέστατης διδασκαλίας των «Τεχνικών», πάλι αδιάφορος ήμουν, καθώς και ανίκανος να τραβήξω μια γραμμή. Ατάλαντος ντιπ!


 
Δημήτρης Καπογιαννάκης

     Η πρώτη φορά που ασχολήθηκα με την τέχνη αυτή, ήταν σε κάτι ζόρια, προς το τέλος της δεκαετίας του ’70 και για κάνα-δυο χρονάκια όλο κι όλο. Από την περίοδο αυτή έχουν σωθεί (χωρίς να το αξίζουν, βέβαια) δύο μπλοκ με σχέδια και δύο πίνακες με λουλούδια, 

 













αντιγραφές από κάπου, που δεν θυμάμαι πια. Προϊόντα κόπου πολλών ημερών και σπατάλης υλικού, που κρέμονται περήφανα στο σαλόνι μας. Δίπλα σ’ ένα πίνακα της Βάντας, προϊόν, αυτό, τρίωρης ενασχόλησής της, από την πληθώρα των περισσευμάτων, για να μην πάνε χαμένα, τα καημένα.

της Βάντας
.......................
Και, ξαφνικά, το 2016, στα εξήντα μου, με «ξανάπιασε».
Αλλά με την ζωγραφική, εγώ δεν…
κι αν δεν πιστεύετε, ορίστε... 


1.- Βάρκες - Αντιγραφή έργου του Jorfi Feliu

(2.6.2016 - Λάδι σε χαρτί, 20x24 cm.)
 και το πρωτότυπο         

--------------

2.- Ηλιοβασίλεμα
(10.6.2016 - λάδι σε χαρτί, 24x45 cm.)

--------------

3.- Βάρκα
(15.6.2016 - λάδι σε χαρτί, 20x35 cm.)

----------------


4.- αντιγραφή φωτογραφίας από pinterest (sunset in Yellowstone)
 (16.6.2016 - ακρυλικό σε χαρτί, 15x22 cm.)
και το πρωτότυπο        

----------


5.- Ιστιοφόρο
(1.7.2016 - ακρυλικό σε χαρτί, 52x39 cm.) 

 -------------

6.- ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ 1
(10.7.2016 - λάδι σε χαρτί, 34x22 cm.)

------------


7.- Ο άνθρωπος του κάβου

(20.7.2016 - λάδι σε καμβά, 35x25 cm.)


----------------


8.- Γυναίκα 01

(24.7.2016 - λάδι σε χαρτί, 27x39 cm.)

--------------

9.- Δρόμος στο δάσος
(διασκευή από φωτογραφία αγνώστων λοιπών στοιχείων)
(4.8.2016 - Ακρυλικό σε mdf, 28x20 cm.)
 και το πρωτότυπο                  

------------------

10.- Τοπίο 01
(Αντιγραφή/διασκευή έργου του Jean Marc Janiaczyk)
(15.9.2016 - Ακρυλικό σε mdf, 40x30 cm.)
και το πρωτότυπο                  

---------------

11.- ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ 02

(1.10.2016 - λάδι σε mdf, 40x30 cm.)


----------------

12-13.- Mountain summit
(Αντιγραφή από Bob Ross)
(15.11.2016 - Ακρυλικό σε mdf, 60x45 cm.)
(18.11.2016 - Λάδι σε χαρτί, 50x38 cm.)
 και το πρωτότυπο



--------------



14. Διασκευή από έργο του Pierre Montillo

(15.12.2016 - Ακρυλικό σε mdf, 40x30 cm.)
και το πρωτότυπο          

Σημειώσεις:
1. Οι ημερομηνίες αναφέρονται στον χρόνο
που σταμάτησα να μουτζουρώνω την ζωγραφιά μου.
Το έχω ξαναπεί, "μακριά από μένα η ολοκλήρωση".
2. Οι φωτογραφίες των έργων μου είναι από κινητό τηλέφωνο,
με φωτισμό δωματίου. Ααααρα,
στην πραγματικότητα, οι ζουγραφιές είναι χειρότερες.
3. Η σειρά (υπομονή - θα γίνει σειρά σιγά-σιγά) "ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ"
είναι από την θέα του σπιτιού στο Χόρτο
(κατά το ανεπανάληπτο του αείμνηστου  Θανάση Ζούζουλα
"έχω σπίτι στο Χόρτο και το ανάποδο").
4. Όπως και νά'χει, χαλαρώνω με οικονομικό τρόπο!
 





"Προσπάθησε να πει κάτι γλυκό, αλλά η γλώσσα του κρεμόταν στο στόμα του, όπως ένα σάπιο φρούτο απ' το κλαδί, και η καρδιά του ήταν ένα παράθυρο, μπογιατισμένο μαύρο." (Bernard Malamud)

φρέσκα σχόλια:

Widget by ReviewOfWeb