--- Ici, on spontane --- π ε ρ ί π α τ ο ς . . . ή τ α ν

π ε ρ ί π α τ ο ς . . . ή τ α ν

... Τί είναι, όμως, ο εαυτός;
Είναι η επιτομή όλων όσα θυμόμαστε.
Γι' αυτό και το τρομακτικό στον θάνατο
δεν είναι η απώλεια του μέλλοντος,
αλλά η απώλεια του παρελθόντος.
Η λήθη είναι μια μορφή θανάτου,
παρούσα στη ζωή ...

[Μίλαν Κούντερα]
__________________________________________________

Σάββατο, Μάϊος 16, 2009

χρόνια σχεδόν 37



















tu vois, je n'ai pas oublié
la chanson que tu me chantais





c'est une chanson, qui nous ressemble
toi tu m'aimais et je t'aimais
et nous vivions, tous deux ensemble
toi qui m'aimais, moi qui t'aimais
mais la vie sépare ceux qui s'aiment
tout doucement sans faire de bruit
et la mer efface sur le sable
le pas des amants désunis...


"Προσπάθησε να πει κάτι γλυκό, αλλά η γλώσσα του κρεμόταν στο στόμα του, όπως ένα σάπιο φρούτο απ' το κλαδί, και η καρδιά του ήταν ένα παράθυρο, μπογιατισμένο μαύρο." (Bernard Malamud)

π ε ρ ί π α τ ο ς (αρχείο):

φρέσκα σχόλια: