... Τί είναι, όμως, ο εαυτός;
Είναι η επιτομή όλων όσα θυμόμαστε.
Γι' αυτό και το τρομακτικό στον θάνατο
δεν είναι η απώλεια του μέλλοντος,
αλλά η απώλεια του παρελθόντος.
Η λήθη είναι μια μορφή θανάτου,
παρούσα στη ζωή ...

[Μίλαν Κούντερα]
__________________________________________________

Τρίτη, Αυγούστου 07, 2007

Με το ζόρι μουσαφίρης

~~~~Σήμερα φιλοξενούμαι σ'του Γιάννη το Εφήμερον blog.
Φιλοξενούμαι, όταν λέμε, ... άνοιξα και μπήκα.
Λίγες μέρες πριν ξεκινήσω για διακοπές στα Κύθηρα,
έστειλα ένα post, να δούμε πώς είναι ...


~~~~~~~~~~

ενημέρωση μετά από χρόοονια:
αλλά επειδή γούφας είν' αυτός και το πλονκ το έχει σβήσει, 
αλλά κι επειδή κρίμας να χάνονται τα έργα τέχνης,
το ξαναδημοσιεύω κι εδώ, που το πλονκ το έχει καλό παιδί και νοικοκυρεμένο, μαζί με τα σχόλια.
αμ, τι νομίζετε; θα τ'άφηνα στην τύχη;




Ιστορίες Κατοχής

Από μιά ιδιοτροπία της φύσης, ο Γιάννης με τα πολλά ονόματα μου έδωσε τα κλειδιά τούτου 'δω του μπλογκ. Ε, κι εγώ το άνοιξα.
Έκανα κατοχή...
cropper
.
.
.
Μια κατοχική ιστορία


Κατερίνα: Σε τρώει ο κώλος σου Παιδί Φάντασμα.
Παιδί Φάν: Κατερίνα, πώς μιλάτε έτσι, εσείς, μία ήρως;
Κατερίνα: Δε γαμιέσαι Παιδί Φάντασμα, που θα με πείς εμένα ήρως. Οι ηρωνίες αλλού.
Παιδί Φάν: Δεν το πιστεύω, Κατερίνα! Ουάου! Μήπως σας πείραξε εκείνος ο ξανθός αξιωματικός των εσές; Μήπως σας πείραξε που κρυφτήκαμε στην αποθήκη με τα ούζα; Κάτι έχετε πάντως…
Σπίθας: (μπουκωμένος) Ορλ γαφούμ κρολύμντραμ γκάλσε.
Παιδί Φάν: Αυτό αποκλείεται.
(Το Παιδί Φάντασμα -ο Γιώργος Θαλάσσης- από μια ιδιοτροπία της φύσης, εκτός του ότι έβλεπε στο σκοτάδι, καταλάβαινε και τον Σπίθα όταν μιλούσε μπουκωμένος, δηλαδή πάντα, γιατί ξεμπουκωμένος δεν μιλούσε.)
Κατερίνα: Έχω, ότι σ’ έχει πιάσει μανία με τις ανατινάξεις γεφυριών, ποταμών, υποβρυχίων. Αμάν πια. Όλα τα ανατινάζεις.
Παιδί Φάν: Μα είμαι ο Μικρός Ήρως, ο Γιώργος Θαλάσσης με τ’ όνομα. Αυτή είναι η δουλειά μου. Κι εσείς είστε μια Μικρή Ηρωίνα.
Κατερίνα: Σιγά μην είμαι και ηρωίνη, αλλά με τις τρέλες σου κατά ’κει πάω. Άκου ηρωίνα!. Και δεν είμαι μικρή. Μικρό είν’ το μάτι σου.
Σπίθας: Κεγκου γκλε μούγκλε ντου μπλόργκα.
Κατερίνα: Άντε παράτα μας κι εσύ, ρε Πίπη.
Παιδί Φάν: Σπίθα ησύχασε. Δεν βλέπεις που κουβεντιάζουμε εμείς οι ήρωες.
Σπίθας: Γκάαα.
Παιδί Φάν: Κατερίνα, πείτε μου, τι εννοούσατε πριν;
Κατερίνα: Πότε πριν;
Παιδί Φάν: Πριν, που είπατε ότι με τρώνε τα οπίσθιά μου, τι εννοούσατε;
Κατερίνα: Ρε Γιωργάκη, πες μου, έχεις μυστικά από μένα;
Παιδί Φάν: Όχι, δεν σας κρύβω τίποτε. Στην ηρωική μου τιμή. Εσείς κρατάτε μυστικά από μένα;
Κατερίνα: Ναι, αλλά τώρα μιλάμε για σένα. Πες μου, λοιπόν, μήπως ζηλεύεις;
Παιδί Φάν: Τι να ζηλεύω Κατερίνα, δεν καταλαβαίνω.
Κατερίνα: Εμ, πού να καταλάβεις. Το μυαλό το έχουμε για ανατινάξεις μόνο. Θέλω να μου πεις ποιο είναι το επόμενο σχέδιό σου.
Σπίθας: Κεγκου γκλε μούγκλε ντου μπλόργκα.
Παιδί Φάν: Σκλάσε, σκάσε θέλω να πώ. Συγγνώμη Κατερίνα, αλλά αυτό το παιδί δεν καταλαβαίνει από κουβέντες ηρώων. Το επόμενο σχέδιο; Μα, μαζί το σχεδιάζαμε προχθές. Να ανατινάξουμε τη γέφυρα Ναγκασάκι.
Κατερίνα: (φωνάζει θυμωμένη) Και τότε αυτά τι είναι;
(Η Κατερίνα βγάζει από το σουτιέν της δύο πόστ που είχαν πέσει από την τσέπη του Μικρού Ήρωα όταν είχε πάει για μικρό κατούρημα. Με την κίνηση αυτή βγαίνει και το μισό βυζί της και ο Σπίθας αναστατώνεται. Παρατάει την κουραμάνα και βάζει το χέρι του στην τρύπια τσέπη του κοντού παντελονιού του, ψάχνοντας για ψιλά, ενώ το Παιδί Φάντασμα αποστρέφει το βλέμμα του με συστολή, ο μαλάκας. Η Κατερίνα, που δεν χαμπαριάζει, γενικώς, δίνει τα ποστ στον Μικρό Μαλάκα, που έχει γίνει κατακόκκινος σαν καμπάρι.)
Σπίθας: Τριουμφ ρελα τρα λαλα.
Παιδί Φάν: Εεε…
Κατερίνα: Εξ και ξερό σ’. Θες να ανατινάξεις το blog βρε αχάριστε; Το blog που σε υποστηρίζει και σ’ έχει κάνει γνωστό στην οικουμένη; Τι θα ήσουνα χωρίς το μπλογκ αυτό ρε χαμένε; Ούτε ο θυρωρός της Γκεστάπο δεν θα σε γνώριζε. Και χωρίς να μου πεις τίποτα, ε; Στα μουλωχτά, ε; Μόνο Κατερίνα και Κατερίνα ξέρεις να λες, αλλά γι’ αυτό τσιμουδιά. Μπρος, λέγε, τι είναι αυτά τα ποστ; Τι «τρίτη φάση αντίστασης» και «δεν ξέρω αν» και «θα δούμε μήπως»;
Παιδί Φάν: Κοιτάξτε, Κατερίνα, δεν είναι αυτό που νομίζετε. Κατ’ αρχήν, δεν ζηλεύω. Να ζηλέψω το καμάρι μου, την δόξα μου; Όχι, ποτέ. Αλλά είναι κάτι που όντως σας έκρυβα. Το τελευταίο διάστημα με παρακολουθούν. Κάθε μέρα με παρακολουθούν και γνωρίζουν όλες μου τις κινήσεις. Ξέρουν τα πάντα για μένα. Είναι δύο, ένας ψυχολόγος κι ένας ψυχίατρος. Ναι, Κατερίνα. Με βλέπει γιατρός. Θα σας το έλεγα, αλλά δεν έβρισκα το κουράγιο. Άλλωστε, μου είπαν ότι αποθεραπεύτηκα και δεν έχω ανάγκη ούτε το blog πια, ούτε να σας το κρύβω. Θα σας το έλεγα.
Κατερίνα: (πλησιάζοντας κοντά και με το βυζί ακόμα έξω) Γιώργο, είσαι άρρωστος; Γιατί δεν μου είπες τίποτα; Κι εγώ νόμιζα…
Παιδί Φάν: Τι νόμιζατε Κατερίνα;
Κατερίνα: Νόμιζα ότι είσαι γκέι, Γιώργο. Ποτέ δεν με κοίταξες σαν γυναίκα, ποτέ δεν σου σηκώθηκε, όταν επίτηδες ανέβαινα πρώτη στις γέφυρες χωρίς βρακάκι.
Σπίθας: Σαβαρακατρανέμια, ήλεος ήλεος, ναμα ναμα νε εε μιααα.
Παιδί Φάν: (πλησιάζοντας ακόμα περισσότερο και με βραχνή φωνή και με ύφος Άλκη Γιαννακά) Κατερίνα, δεν είμαι γκέι. Ίσα-ίσα, καθόλου γκέι, αλλά εγώ νόμιζα ότι είστε πτωχή και δεν έχετε λεφτά για εσώρουχα.
(Η Κατερίνα βγάζει και το άλλο βυζί έξω, πετάει και τη φούστα –πάλι δεν φορούσε βρακάκι- και χιμάει στον Μικρό Ήρωα, η λυσσάρα. Τότε, το Παιδί Φάντασμα, με μία κίνηση ζίου-ζίτσου, αρπάζει τον Σπίθα και τον κρατάει σαν ασπίδα.)
Παιδί Φάν: Κατερίνα, μη. Είναι και κάτι ακόμη που δεν σας έχω πεί. Όταν ήμουν μικρός σκέτος και μου έκαναν εκείνη την εγχείρηση στα μάτια, από μια ιδιοτροπία της φύσης, δεν μου κάνει κούκου, καθόλου κούκου, αλλά δεν είμαι γκέι, πιστέψτε με και πείτε το και στους άλλους.
Κατερίνα: (σαν ξεφούσκωτη σαμπρέλα) Να πω ότι δεν σου κάνει κούκου;
Παιδί Φάν: Όχι, ότι δεν είμαι γκέι να τους πείτε. Για το κούκου αφήστε το. Έχουν αναλάβει οι γιατροί.
Σπίθας: Εμένα πάντως Κατερινάκι, μου κάνει κούκου και πολύ. Ειδικά άμα είμαι χορτάτος. Γι’ αυτό τρώω συνέχεια, για να μη μου πέσει. Κοίτα.
Και έγινε το σώσε. Το Παιδί Φάντασμα, μπορεί να μην του έκανε κούκου, αλλά (από μια ιδιοτροπία της φύσης) είχε μια πολύ μεγάλη γλώσσα. Και την δούλευε καλά.
Μετά από πολλές ανατινάξεις και ενώ η Πατρίς είχε απελευθερωθεί, ο Γιώργος Θαλάσσης και ο Σπίθας, εγκαταστάθηκαν στο εξοχικό που αγόρασαν με την αποζημίωση που πήρε το Παιδί Φάντασμα από ’κείνον τον αλμπάνη γιατρό. Μερικές φορές ερχόταν και η Κατερίνα να τους δει και να ρουφήξει κανένα ναργιλέ, γιατί πολύ τους χάζευε. Καλό κορίτσι η Κατερίνα…
.

.

.
Από όποιον και να λέει ότι αναρτήθηκε, αναρτήθηκε από cropper,
που αναλαμβάνει και τις συνέπειες...
Τέλος κατοχής.


21 σχόλια:

cropper είπε...
Γιάννη, συγχώρα με, αλλά σε δύο πράγματα δεν μπορώ να πώ όχι:
στις προκλήσεις και στις πάστες φούρνου.

Επίσης, να με συγχωρεί και ο Στέλιος Ανεμοδουράς (ή όπως τον λέγανε), ο συγγραφέας του Μικρού Ήρωα, που οι παλιότεροι θα θυμούνται. Αν ζεί. Αν δεν ζει, ας μη με συγχωρήσει
ghteytria είπε...
@ cropper

Ότι έχεις χιούμορ είναι αναμφισβήτητο. Ότι το μυαλό σου παθαίνει μια διαστροφή πότε πότε, κι αυτό δεν αμφισβητείται.
Μα να μας βγάλεις το Σπίθα γ@μ*ά, το Θαλάσση λόρδο Τσάτερλυ και την Κατερίνα τσουλάρα... είναι ανήκουστο. χαχαχαχαχαχα...
Πάντως αποτελεσματικό θα είναι. Θα το δει ο Γιάννης και θα ανακαλέσει την απόφασή του έντρομος που έχεις τα κλειδιά! Πιστεύω ότι θα αποκαταστήσει την τάξη. :ΡΡΡΡ
γκαούρ είπε...
Γιατί συγγνώμη? Επειδή σου είπα ανατίναξέ το και συ το ομορφαίνεις? Αν έτσι, δεκτή.Τα κλειδια εχουν δημιοσιευτεί, όποιος θέλει, και ανώνυμα, μπορεί να επεμβαίνει με οποιοδήποτε τρόπο, και να κανει ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ. Ειναι ενα bloggoπείραμα.
Το κείμενο εχει πολυ ενδιαφέρον. Δεν υπήρχε τοτε ίχνος σεξουαλικών υπαινιγμών. Οι παιδικοί ήρωες ήσαν δηλωμένοι αγαμίες παρόλο που είχαν μια μνηστή. Μονον ο Τεν Τεν και ο Λουκυ Λουκ δεν ειχαν αλλα αυτοί ήσαν αλλοδαποί, εδω, εμείς, παντα ενα βημα μπροστα. Ταρζάν-Τζέην, Γαούρ-Ταταμπού,Ποκοπίκο-ΧούλαΧού [?], και μαλιστα για ολα τα γουστα, ξανθια, μελαχροινη και πηγμαία, για τους ανώμαλους...Παντως την Κατερίνα την έπιασες, ετσι πρεπει να ήταν, επιθετική, γιαυτο και ουτε που της εδινα σημασία, προτιμούσα τα ραχατ λουκούμ και τους ναργιλέδες,αλλα τετοιες παιδικές ηρωίδες δεν υπήρχαν, και τις φανταζόμουν απο μόνος μου.
Αντε και εις ανώτερα. χω χω.
ghteytria είπε...
χαχαχαχαχαχα!
Ήρθε τ' αφεντικό και κάλυψε τις νυχτερινές ακολασίες! ;)
Πάντως αγαπητέ γκαούρ, ένα πράγμα θα επισημάνω, ως θηλυκό που αγαπά το ραχάτι και τους καναπέδες και υπερασπίζεται το αναφαίρετο δικαίωμα των απολαύσεών του.
Αν μας ξανααπειλήσει κανείς, γενικά μιλάω δεν το πάω κάπου, με αποχωρήσεις ή εξαφανίσεις ή με τα ψυχολογικά του, θα του γίνεται αυτόματη εγγραφή στο πασόκ για να υπηρετήσει το κόμμα μέσω διαδικτύου. Όποιος είναι μάγκας ας φύγει... Μπορείτε να το πάρετε και σαν ολοκάθαρη απειλή. :)))))

Φιλιά στην παρέα και κοίτα μη μου τη χαλάσει κανείς με τσαλίμια... ;)

ΥΓ. Ο cropper είναι μεγάλη ταλεντάρα και με τρελό χιούμορ. Η σεξουαλική προέκταση και διάσταση ήταν πολύ επιτυχής, αν και το σημείο που εγώ έφυγα από την καρέκλα από το γέλιο ήταν:(Το Παιδί Φάντασμα -ο Γιώργος Θαλάσσης- από μια ιδιοτροπία της φύσης, εκτός του ότι έβλεπε στο σκοτάδι, καταλάβαινε και τον Σπίθα όταν μιλούσε μπουκωμένος, δηλαδή πάντα, γιατί ξεμπουκωμένος δεν μιλούσε.)

Βρήκα κορυφαίο το από μια ιδιοτροπία της φύσης καταλάβαινε τον μπουκωμένο γα@ίκουλα Σπίθα! Δεν ξέρω μου ήρθε στο μυαλό η σκηνή... :))))))))
numb είπε...
ωραίο κείμενο, αλλά...ποιοι είναι όλοι αυτοί;
γκαούρ είπε...
ΤΖΙΠΣΥ ΓΟΥΜΑΝ
E, και? γραμμενος ειμαι απο χρονια, αδελφός εν κοιμήσει, και σε ΟΛΑ τα άλλα, και στο κκε, μπαρδον ΚΚΕ,και ετρεχα στη σαλονίκη με τον Γκετζ και καναμε ζουγραφιές στα γήπεδα για τα βεστιβάλζ-.Ραχατ, ραχατ, ειδες στο Τοπ Καπί τι ομορφο κτήριο ειναι το του χαρεμιού?

ΝΑΜΠΕΡΙΕ θα σου τα αναλύσει ο γράψας. Ειναι παπουδοιστορίες.

ΓΡΑΨΑΣ, καμ ον, δίδαξον την νεολαία.
Νίκος είπε...
Τι του έκανες και θύμωσε μαζί σου ο Πόκο πικο. Κάτι σαν ερωτική απογοήτευση μου φάνηκε. Πάντως πολύ θυμωμένος είναι και μολότοφ ετοιμάζει. Θα σου'ρθει.
Μήπως ο γκαούρ έκανε τη ζημιά με τη Κατερίνα;;;
Νίκος είπε...
Τότε που ο Ρόμελος έφθανε στις πύλες του Καΐρου φοβερίζοντας πως Εγκλέζους και Εγκλέζες θα γαμήσει, και για μεν τους Εγκλέζους κανένα πρόβλημα, για δε τις Εγκλέζες
ξεφτίλα να τις βρουν παρθένες τάχατες οι Αλαμανοί, ο μέγας στρατηγός Μοτγκόμερος έστειλε με τον ασύρματο σ’όλα τα στρατά την εξής διαταγή: « γαμέίτε γιατί χανόμαστε»
Τότε ο Σπίθας σαν ήρως που ήτο επέρασε διαδοχικά :Κατερίνα, Γιώργο Θαλάση, Ζουζούνι και Σεϊτάν Αλαμάν Παρ’ ολίγον να περάσει και μένα αλλά πέρασε ένα γερμανικό αυτοκίνητο με κουραμάνες και έτσι γλίτωσα.
cropper είπε...
ΝΙΚΟ, τα λες και γαμώ, παρε τα κλειδια και γράψε και σύ, σε ενα προηγουμενο ποστ ειναι ή σχόλιο, να τον παλαβωσουμε τον Γκαούρ...

cropper, the real είπε...
Γητεύτρια,
Δίχνεις ενθουσιασμένη και θα το πάρω επάνω μου!

Γκαούρ,
Δώσε θάρρος στον χωριάτη...

Numb,
Πού να σου εξηγώ... Κάτι παλιοί. Πάντως, απ' ό,τι βλέπω, η κρίση ταυτότητας εξαπλώνεται στην μπλογκόσφαιρα!

Νίκο,
Γράφσε, γράφσε κι εσύ, να μαθαίνουν οι νέοι.

Cropper,
Εσύ κι αν έχεις κρίση, αρχιτεμπέλαρε. Θα βάλεις όποιον περνάει από δω να σου φτιάχνει κι από 'να ποστ;
Ανώνυμος είπε...
oχι και βαρυέμαι! ποιός? εγώ? ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΜΠΛΟΓΚΟΕΠΙΣΤΗΜΗΣ γινεται, ΄μπάτε και γραφτε οτι θελετε, επωνυμα-ανωνυμα το ίδιο κανει. Να το κανει στο τελος βιβλιο το μπλοκ η Γιαννακου να το διδάσκει στο δημοτικο. Εσύ δηλαδή θα εχεις το μονοπώλιο? ή είσαι εναντίον της επιστήμης? τσ τσ τσ...
Και άσε, ΑΠΟ ΜΙΑ ΙΔΙΟΤΡΟΠΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ μονο και μονο δεν καθομαι να κανω Λακανικήν ανάλυσιν στο ύπερθεν κείμενο...
γκαούρ είπε...
το καλο το παλικάρι ξερει κι άλλο μονοπάτι. χα χα χα
@ γκαούρ

Βρε συ γκαούρ πώς με πιάνεις έτσι! Ένα χαρέμι αντρικό είναι το όνειρο της ζωής μου. Χρόνια τώρα το παλεύω, αλλά όλο εμπόδια συναντώ. Ζηλεύονται οι άντρες μεταξύ τους, ευνουχίζονται, μαλλιοτραβηχτήκανε μια φορά στην Πάρο γιατί επισκέφτηκα 2 νύχτες τον ίδιο... χάλια! Πού να στα λέω...
Αλλά τώρα μόλις πάρω τη συνταξούλα μου, όλο το εφάπαξ θα το ρίξω να το στήσω. Και δεν είμαι καμιά επαρμένη να ζητάω μεγαλεία. Είκοσι-εικοσπέντε άντρες σαν τα κρύα τα νερά, μου φτάνουνε. Κατάλαβες;

ΥΓ. Συντροφάκι λοιπόν; Μαζί βρε συ τρώγαμε στα βουνά σαμαρδαμάκια, πικούκια, τιμιλέδες; Α ρε χρόνιαααα... τότε που ακόμα κάναμε όνειρα...
cropper είπε...
Γκαουρώνυμε,
Σα να το βλέπω. Το μελλοντικό βιβλίο "φυσικής πειραματικής και ιστορίας" θα λέει:
>>Το καλοκαίρι το έτους 2007, ενώ όλοι οι μπλογκεράδες εγκατέλειπον πυροβολημένοι τα μπλογκ των, εις έν εξ αυτών, λεγόμενον "Εφήμερον", επικρατούσε συνωστισμός<<
γκαούρ είπε...
ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΑΛΛΑ ΣΥΝΤΑΞΗ ΝΑ ΜΗ ΒΓΕΙς ΚΟΥΜΠΆΡΕ. να πληρώνεις το ταμειο σου και να κρατας το ΜΑΓΑΖΙ ανοιχτο χωρις εσενα μεσα. Εκτός αν θεωρεις πως εισαι ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ οποτε να πας απο τωρα σε ενα χωραφάκι που θα λες οτι στο παραχωρησε ο Καίσαρας και να ζεις ενδοξα και τιμΗμένα, χωρις να σε λεει κανεις συνταξιολύχο. Θα εισαι Ο ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ !
numb είπε...
παιδιά, τώρα σοβαρά...μπορεί να μπαίνει όποιος θέλει εδώ και να αφήνει κείμενα; πολύ προχώ κατάσταση. ετοιμάζω ένα για τη φιλική εταιρεία, το οποίο δε θέλω να το ανεβάσω στο μπλογκ μου, γιατί θα με θεωρήσουν περισσότερο άρρωστο από όσο ήδη είμαι

υγ: ναι μωρέ, τον ξέρω τον μικρό ήρωα, τον είχα αγοράσει πριν απο καμιά 20αριά χρόνια, αλλά το πέταξα σε μια γωνία απογοητευμένος, γιατί νόμιζα ότι είναι σαν το μικυ μάους με εικόνες κλπ, αλλά αντ' αυτού είδα ένα κατεβατό με μια μικρή γραμματοσειρά. το διάβασα εκ των υστέρων και απογοητεύθηκα ακόμη περισσότερο, γιατί δεν περιείχε τίποτα σεξουαλικό. στο τέλος τι γίνεται στο ανάγνωσμα; ολοκληρωνουν τη σχέση τους ο θαλάσσης με την κατερίνα; α ναι, στο τέλος ήρθε η χούντα και όλα αυτά πέρασαν στην ιστορία.

ο μικρός σερίφης κυκλοφορεί ακόμη; κρόππερ, τώρα που θα πας διακοπές να γράφεις και κανα κείμενο ε; ή έστω να ανεβάζεις καμιά φωτογραφία από τις παραλίες. αυτά!
γουφας είπε...
Μπορεί.
Είτε μπλογκόνυμα, είτε μπλογκανώνυμα.
Η ύπαρξη αυτου του μπλόγκ επαφίεται στον μπλογκισμό των μπλογκαρισσών και μπλογκαρέων.
Κανονισμοί και νόμοι δεν υπάρχουν, αν λειτουργήσει θα διαμορφωθούν απο μόνοι τους.

- η φαντασία στην μπλογκσουσία -

surinam@otenet.gr
iannis48

Γουφπότκιν.
abttha είπε...
η ιστορία με τα ψευδωνύματά σας, με τα κείμενά σας
αμάν
ρε παιδιά, θα μας τρέλλάνετε (δε θέλουμε και πολύ εδώ που τα λέμε)
...
ζήτω το εφήμερον κι όλο του το σόι από φίλους και συγγενείς...!!!
Vangelis είπε...
Μπράβο.
Μπράβο για τον γράψαντα, μπράβο και στο αφεντικό του blog.
Συγχαρητήρια επίσης και σ’ αυτούς που commentάρουν.
Θερμή παράκληση.
Για να μπορώ να παρακολουθώ τους διαλόγους, δίπλα από τα ψευδώνυμα ας υπάρχει η μόνιμη φωτογραφία του καθενός χαρακτήρα.

Μπάρμπα Γιάννη αν κατέβω στο Κύθηρα, θα βρούμε το μαγαζί του Μηνά όπως ήταν ?
Νίκος είπε...
Τί να τη κάνεις τη φωτο βαγγέλη;
Σε τι θα σε βοηθίσει η φωτο του cropper αν τον δείς στο δρόμο;
Και ύστερα η ουσία δεν έχει σημασία;;;
Το πνεύμα βγαίνει φωτό;;;;
γουφας είπε...
BΑΓΓΕΛΗ, όσο μπορεί να αλλάξει ο Μηνάς [χω χω] άλλο τόσο και το μαγαζί του. Όλα τα άλλα όμως 10 χρόνια που έκλεισα εδώ έχουν αλλάξει.
Μαλλον μπερδευτικες επειδη άλλαζα συνέχεια όνομα, απλως απολάμβανα που εμαθα το κολπο να το κανω, τωρα πλέον μενω στο βαφτιστικό μου.
Να κατεβείς, περί Μηνά έχεις χάσει πολλές ωραίες φάσεις...


9 σχόλια:

γκαούρ είπε...

Βέβαια....
Εκ του ασφαλούς τα λες ολα αυτά. Γνωρίζεις ότι είμαι με τους δώδεκα και θα σε αναλάβει ο Ξένιος Δίας.

ghteytria είπε...

Μην τον χάσετε!
Είναι μοναδικός! ;)

Καλημέρα σας!

Γεώργιος Χοιροβοσκός είπε...

Eξοχο το πόστ στον άνθρωπο με τα χίλια ονόματα.

cropper είπε...

Γκαούρη,
Ευχαριστώ μπρε.
Πάντως, να ξέρ'ς, μόνο το πρώτο ποστ είναι δωρεάν.

Γητεύτρια,
Τα παραλέτε, αλλά έχω συνηθίσει να σας αρέσω. (Πολύ θέλει ο άνθρωπος να του ψιλώσει.)

Γεώργιε,
Και σεις τα παραλέτε, αλλά επειδή είναι η πρώτη φορά σας πιστεύω.
Πείτε και στον κύριο Γιάννη καμιά καλή κουβέντα, γιατί είναι λίγο ζουλιάρης.

Vangelis είπε...

Mas trelanes pali.

καλησπέρα.

Shades είπε...

Πρώτη φορά σε διαβάζω και σε βρίσκω αλλού τελικά.. άξιζε το κόπο!!
Καλές διακοπές στα πανέμορφα Κύθηρα και καλώς σε βρήκα κι εγώ..

Νίκος είπε...

Μόλις φύγεις θα μπουκάρουμε στο δικό σου blog να κάνουμε κατοχή. Και τότε άλλοι θα μπουκάρουν στα δικά μας. Και θα γίνει το σώσε. Και τα bλog θα κάνουν πάρτι με ούζα . και... Και οι blocker θα ξενομπλοκάρουν. Και θα ευχαριστιόνται πολύ.
Σα να ξενογαμούν.

cropper είπε...

Βαγγέλη,
Μην τρελλαθείς και τα ρίξεις σε μένα. Άλλοι σου φταίνε...

Shades,
Ευχαριστώ για την επίσκεψη και τις ευχές. Να είσαι καλά.

Νίκο,
Φοβερό σενάριο, αλλά εγώ κλειδιά δεν δίνω.

Ο κουζουλός ο Γούφας, μεταμφιεσμένος σε τρεις πειρατές, μπουκάρισε από την πίσω πόρτα (σχόλια) μια φορά και αιχμαλώτισε όλους τους καλεσμένους, εκδικούμενος για τον Πετεφρή, που ενώ έλιπε πήγαινα και άφηνα πειραχτικά σχόλια στο μπλογκ του(εδώ). Βλέποντας ότι είχε αρχίσει να καταστρέφει το μπλογκ του ("Σάχλες" το έλεγε τότε), τον απείλησα (ως "θρυαλλίς κλαίουσα") ότι θα του το εξαφανίσω. Την άλλη μέρα το είχε σβήσει, μόνος του, φυσικά. Εγώ δεν είχα κλειδιά τότε. Άμα θέλεις, μπορείς να το δεις εδώ

ATHENA είπε...

ΑΝΤΕ ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ;-)

"Προσπάθησε να πει κάτι γλυκό, αλλά η γλώσσα του κρεμόταν στο στόμα του, όπως ένα σάπιο φρούτο απ' το κλαδί, και η καρδιά του ήταν ένα παράθυρο, μπογιατισμένο μαύρο." (Bernard Malamud)

φρέσκα σχόλια:

Widget by ReviewOfWeb